บิณฑบาตแห่งพุทธกาล: ความเงียบคือพรสูงสุด

พระวินัยและธรรมเนียมดั้งเดิม จริงๆ ในสมัยพุทธกาล การใส่บาตรคือการที่พระภิกษุออก "บิณฑบาต" (การย่างก้าวเพื่อรับอาหาร) เพื่อเป็นการโปรดสัตว์และขัดเกลาอัตตาของนักบวช

ข้อเท็จจริงในทางปฏิบัติสมัยก่อน:
​ไม่มีการสวดให้พรริมถนน: ในสมัยก่อน เมื่อชาวบ้านใส่บาตรเสร็จ พระท่านจะปิดบาตรแล้วเดินจาริกต่อไปด้วยอาการสงบสำรวม โดยไม่มีการหยุดยืนสวดให้พรเหมือนปัจจุบัน เพราะตามพระวินัย การสวดสอนธรรมหรือให้พรในขณะที่โยมยืนอยู่แต่พระยืนอยู่ (หรือโยมสวมรองเท้าแต่พระไม่สวม) ถือเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยเหมาะสมในสมัยนั้น
​เน้นความเงียบและสำรวม: การบิณฑบาตคือการทำวัตรปฏิบัติอย่างหนึ่ง ความเงียบคือการแสดงถึงความหลุดพ้นจากกิเลสทั้งผู้ให้และผู้รับ

​การรับพรเกิดขึ้นที่วัด: ปกติแล้วชาวบ้านที่อยากฟังธรรมหรือรับพรแบบเต็มรูปแบบ จะตามไปที่วัดหลังจากพระท่านฉันเพลเสร็จ หรือไปรวมตัวกันในวันพระเพื่อฟังเทศน์และรับพรอย่างเป็นทางการ
แล้วทำไมปัจจุบันถึงมีให้พรริมถนน?

​ การให้พรริมถนนในปัจจุบันเป็นการ "อนุโลมตามจารีตท้องถิ่น" เพื่อให้กำลังใจญาติโยมที่มีเวลาน้อย ไม่สามารถตามไปที่วัดได้ ท่านจึงเมตตาสวดบทสั้นๆ อย่าง ยถา-สัพพี เพื่อให้ผู้ใส่บาตรเกิดความปีติและระลึกถึงบุญได้ทันทีนั่นเอง

​1. บทกรวดน้ำ (พระนำสวด - เราเริ่มเทน้ำ)
​ยะถา วาริวะหา ปูรา ปะริปูเรนติ สาคะรัง
(ห้วงน้ำที่เต็มย่อมยังมหาสมุทรให้เต็มได้ฉะนั้น)
เอวะเมวะ อิโต ทินนัง เปตานัง อุปะกัปปะติ
(ทานที่ท่านอุทิศให้แล้วในโลกนี้ ย่อมสำเร็จประโยชน์แก่ผู้ที่ละโลกนี้ไปแล้วฉะนั้น)
อิจฉิตัง ปัตถิตัง ตุมหัง ขิปปะเมวะ สะมิชฌะตุ
(ขออิทธิผลที่ท่านปรารถนาแล้วตั้งใจแล้ว จงสำเร็จโดยฉับพลัน)
สัพเพ ปูเรนติ สังกัปปา จันโท ปัณณะระโส ยะถา มะณิ โชติระโส ยะถา
(ขอความดำริทั้งปวงจงเต็มบริบูรณ์ เหมือนพระจันทร์ในวันเพ็ญ และเหมือนแก้วมณีอันสว่างไสวควรยินดี)
​2. บทรับพร (พระสวดพร้อมกัน - เราพนมมือรับ)
​เมื่อพระท่านเริ่ม "สัพพีติโย..." ให้เราหยุดเทน้ำ แล้วพนมมือรับพร
​สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโก วินัสสะตุ
(ขอความจัญไรทั้งปวงจงบำราศไป ขอโรคทั้งปวงของท่านจงพินาศไป)
มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะ
(ขออันตรายอย่ามีแก่ท่าน ขอให้ท่านเป็นผู้มีความสุข มีอายุยืน)
อะภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง
(ธรรม 4 ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อมเจริญแก่บุคคลผู้มีปกติกราบไหว้ มีปกติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่เป็นนิจ)
​#ใส่บาตรตอนเช้า #อิ่มบุญอิ่มใจ #เข้าวัดฟังธรรม #ความสุขอยู่ที่ใจ #ธรรมะสวัสดี #สายบุญ #วันนี้วันดี

หนังสือสวดมนต์ น่าอ่าน